2006-06-23 | BWBR0012288 | Vreemdelingencirculaire 2000 (C)

This commit is contained in:
Coornhert 2006-06-23 12:00:00 +00:00
parent cc678cd1c7
commit 1b7dbd2324

View file

@ -6468,6 +6468,10 @@ Asielzoekers uit Afghanistan komen niet in aanmerking voor een verblijfsvergunni
200419408-10-200405-10-2004200419408-10-200405-10-200410-10-2004
##### 5.10. Driejarenbeleid
##### 5.11. Besluitmoratorium
#### 6. Procedureel
##### 6.1. Driejarenbeleid
@ -9491,196 +9495,219 @@ Naar Irak is terugkeer praktisch mogelijk.
#### 1. Datum
Deze versie van dit hoofdstuk is vastgesteld op 13 oktober 2005
Deze versie van dit hoofdstuk is vastgesteld op 6 juni 2006.
200521403-11-200513-10-20052005/53200521403-11-200513-10-20052005/5303-11-200502-10-2005
200611821-06-200606-06-20062006/23200611821-06-200606-06-20062006/2323-06-2006
#### 2. Achtergrond
Naar aanleiding van de executie van twee homoseksuele personen in Iran in de plaats Mashhad op 19 juli 2005 is de Minister van Buitenlandse Zaken gevraagd hierover nader te informeren. De Minister van Buitenlandse Zaken heeft bij brief van 31 augustus 2005 nadere informatie verstrekt. De informatie van de Minister van Buitenlandse Zaken is in lijn met de informatie in het ambtsbericht Iran van 21 februari 2005. De informatie in de brief van 31 augustus 2005 is dan ook geen aanleiding om het beleid te wijzigen.
Op 9 februari 2006 heeft de Minister van BuZa een ambtsbericht uitgebracht over de situatie in Iran (DPV/AM-898361). Dit ambtsbericht is vrijgegeven op 28 februari 2006.
In enkele persberichten is echter gesteld dat op 27 of 28 augustus 2005 mogelijk opnieuw twee homoseksuelen in Iran zouden worden geëxecuteerd. Vooralsnog kan niet worden bevestigd of deze executies daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Omdat belang wordt gehecht aan een zorgvuldige besluitvorming in zaken van homoseksuele asielzoekers uit Iran dienen genoemde berichten en eventuele verdere ontwikkelingen betrokken te worden bij het onderzoek naar de situatie van homoseksuelen in Iran.
Bij brief van 28 september 2005 is de Tweede Kamer geïnformeerd over de instelling van een besluit- en vertrekmoratorium voor homoseksuele asielzoekers van Iraanse nationaliteit.
Derhalve is besloten tot het instellen van een besluit- en vertrekmoratorium voor homoseksuele asielzoekers van Iraanse nationaliteit.
Op grond van de informatie in het ambtsbericht van 9 februari 2006 heeft de Minister besloten tot beëindiging van het besluit- en vertrekmoratorium. De Tweede Kamer is hierover bij brief van 28 februari 2006 geïnformeerd.
De moratoria zijn in beginsel ingesteld voor de duur van een half jaar. Binnen deze tijd wordt meer duidelijkheid verwacht omtrent de situatie van homoseksuelen in Iran.
Tijdens het Algemeen Overleg over Iran op 12 april 2006 heeft de Minister de Kamer meegedeeld dat zij heeft besloten tot verlenging van het besluit- en vertrekmoratorium voor homoseksuele asielzoekers en tot het instellen van een besluit- en vertrekmoratorium voor christen asielzoekers, onder wie tot het christendom bekeerde ex-moslims, uit Iran om te bezien of de situatie van deze groepen in Iran zich bestendigt. Het besluit- en vertrekmoratorium geldt tot 2 oktober 2006. Dit besluit is op 17 mei 2006 in de Stcrt. (nr. 96) gepubliceerd en is op 16 mei 2006 naar de Tweede Kamer gezonden.
200521403-11-200513-10-20052005/53200521403-11-200513-10-20052005/5303-11-200502-10-2005
Het besluit van de Minister van 28 februari 2006 (Stcrt. 3 maart 2006, nr. 45) tot beëindiging van het besluitmoratorium en tot beëindiging van het vertrekmoratorium voor homoseksuele asielzoekers uit Iran is ingetrokken.
Met betrekking tot de reikwijdte van het besluit geldt het volgende. In het besluit is sprake van een besluit- en vertrekmoratorium voor christen asielzoekers uit Iran, onder wie bekeerde moslims.
Personen die tot een ander geloof dan het christendom zijn bekeerd, vallen niet onder het besluit- en vertrekmoratorium.
Dit hoofdstuk bevat de uitvoeringsconsequenties van het vastgestelde beleid.
200611821-06-200606-06-20062006/23200611821-06-200606-06-20062006/2323-06-2006
#### 3. Groepen van personen die verhoogde aandacht vragen
#### 3. Overgangsbeleid
##### 3.1. Journalisten, schrijvers, uitgevers en intellectuelen
Het beleid zoals weergegeven in het gelijknamige hoofdstuk van 13 oktober 2005 komt te vervallen met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze versie van het hoofdstuk.
Het Iraanse regime blijft beducht voor alle vormen van oppositie. Verworvenheden die tot stand kwamen sinds de eerste regering Khatami, met name de verruiming van de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting, worden nog immer stelselmatig tenietgedaan door ingrepen van conservatieve zijde. Het zijn met name intellectuele beroepsgroepen (gedacht kan worden aan parlementariërs, advocaten, hoogleraren, etc.) die in dit verband bijzondere belangstelling kunnen genieten. De intimidaties van het regime via het gerechtelijk apparaat jegens deze groep nemen sinds april 2002 toe. Het enkele behoren tot deze groepen is evenwel geen reden om vervolging aan te nemen.
#### 4. Groepen van personen die verhoogde aandacht vragen
Van asielzoekers die gerekend dienen te worden tot hervormingsgezinde parlementariërs, journalisten, schrijvers, uitgevers of intellectuelen, en die een beroep doen op daarmee samenhangende problemen mag worden verlangd dat zij hun activiteiten aannemelijk kunnen maken. Het zal immers veelal gaan om personen die bekend zijn vanwege hun publiek optreden, of die bepaalde publicaties hebben uitgebracht, of bijvoorbeeld openlijk hebben deelgenomen aan bepaalde conferenties. Van hen kan worden verlangd dat zij publicatiebronnen en -data of andere achtergrondinformatie kunnen geven.
##### 4.1. Journalisten, schrijvers, uitgevers, mensenrechtenactivisten en (andere) intellectuelen
Asielzoekers die gerekend dienen te worden tot hervormingsgezinde parlementariërs, journalisten, schrijvers, uitgevers of intellectuelen, kunnen, indien zij aannemelijk maken dat zij vanwege hun activiteiten vervolging vrezen van de Iraanse autoriteiten, in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet.
De Iraanse grondwet garandeert de vrijheid van meningsuiting en persvrijheid. De persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting worden echter door een aantal artikelen in de Perswet en het WvSr beperkt. Bovendien mag een uiting in de pers en in publicaties niet in strijd zijn met de beginselen van de islam. Het is niet aan te geven welke mening of publicatie precies in strijd is met de beginselen van de islam. De ene keer wordt een kritische uitspraak toegelaten, een andere keer worden de critici gearresteerd of krijgt bijvoorbeeld een krant een verschijningsverbod. Op dit punt is er sprake van een arbitraire rechtspraktijk.
Indien nodig kan het ministerie van Buitenlandse Zaken worden verzocht bepaalde zaken te onderzoeken. Zie hiervoor paragraaf 5.1 van dit hoofdstuk.
Het enkele aannemen van een kritische houding is evenwel geen reden om vervolging aan te nemen. Van asielzoekers die gerekend dienen te worden tot hervormingsgezinde parlementariërs, journalisten, schrijvers, uitgevers, mensenrechtenactivisten etc. en die een beroep doen op daarmee samenhangende problemen mag worden verlangd dat zij hun activiteiten aannemelijk kunnen maken. Het zal immers veelal gaan om personen die bekend zijn vanwege hun publiek optreden, of die bepaalde publicaties hebben uitgebracht, of bijvoorbeeld openlijk hebben deelgenomen aan bepaalde conferenties. Van hen kan worden verlangd dat zij publicatiebronnen en -data of andere achtergrondinformatie kunnen geven.
##### 3.2. Nationalistisch religieuzen
Indien aannemelijk is gemaakt dat een persoon die tot deze groep gerekend moet worden, vanwege zijn activiteiten vervolging heeft te vrezen van de Iraanse autoriteiten, dan kan deze persoon op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vw in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel.
Nationalistisch religieuzen vormen een politieke stroming die minder invloed wenst van de geestelijkheid in de dagelijkse gang van zaken in Iran, met name op de terreinen van justitie, politie en de wetgevende macht. Het enkele behoren tot deze groepen is geen reden om vervolging aan te nemen.
##### 4.2. Nationalistisch religieuzen
Nationalistisch religieuzen, al dan niet lid van de Iran Freedom Movement, die aannemelijk maken dat zij door hun activiteiten een gegronde vrees voor vervolging door de Iraanse autoriteiten hebben, kunnen in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet.
Nationalistisch religieuzen vormen een politieke stroming die minder invloed wenst van de geestelijkheid op de dagelijkse gang van zaken in Iran, met name op de terreinen van justitie, politie en de wetgevende macht. Het enkele behoren tot deze groepen is geen reden om vervolging aan te nemen.
##### 3.3. Activisten voor illegale politieke bewegingen
Nationalistisch religieuzen, al dan niet lid van de Iran Freedom Movement, die aannemelijk maken dat zij door hun activiteiten een gegronde vrees voor vervolging door de Iraanse autoriteiten hebben, kunnen op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vw in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel.
De Mujaheddin-e Khalq (Mujaheddin Khalq Organisation, MKO) en de Kurdish Democratic Party of Iran (KDPi) en de Komala zijn nog steeds actieve illegale politieke bewegingen die van buiten Iran worden gecoördineerd. Het enkele behoren tot een van deze groepen is geen reden om vervolging aan te nemen.
##### 4.3. Activisten voor illegale politieke bewegingen
Bij aanvragen van activisten van dergelijke illegale politieke bewegingen zoals de MKO, de KDPi en Komalastrijders dient grondig aandacht gegeven te worden aan mogelijke misdrijven als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag aangezien deze groeperingen in verband worden gebracht met gebruik van geweld, waaronder aanslagen. Zie hiervoor paragraaf 4.1 van dit hoofdstuk.
De Mujaheddin-e Khalq (Mujaheddin Khalq Organisation) en de Kurdish Democratic Party of Iran en de Komala zijn nog steeds actieve illegale politieke bewegingen van welke de activiteiten buiten Iran worden gecoördineerd. Het enkele behoren tot één van deze groepen is geen reden om vervolging aan te nemen.
Activisten voor deze verboden bewegingen die aannemelijk maken dat zij een gegronde vrees voor vervolging door de Iraanse autoriteiten hebben en waarvan niet aannemelijk is dat zij misdrijven hebben begaan als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag, kunnen in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet.
Bij aanvragen van activisten van dergelijke illegale politieke bewegingen zoals de Mujaheddin-e Khalq (Mujaheddin Khalq Organisation), de Kurdish Democratic Party of Iran en Komalastrijders dient grondig aandacht gegeven te worden aan mogelijke misdrijven als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag aangezien deze groeperingen in verband worden gebracht met gebruik van geweld, waaronder aanslagen (zie C8/4.9 van dit hoofdstuk).
##### 3.4. Christenen
Activisten voor deze verboden bewegingen die aannemelijk maken dat zij een gegronde vrees voor vervolging door de Iraanse autoriteiten hebben en van wie niet aannemelijk is dat zij misdrijven hebben begaan, als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag, kunnen op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vw in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel.
De christelijke gemeenschap in Iran bestaat hoofdzakelijk uit Armeense en Assyrische christenen, die in de Iraanse samenleving geïntegreerde gemeenschappen vormen. Uit het ambtsbericht blijkt dat geboren christenen in Iran onverkort in staat zijn hun godsdienst uit te oefenen. Ook tot het christendom bekeerde moslims kunnen maatschappelijk redelijk probleemloos functioneren en hebben op grond van hun bekering geen vervolging te vrezen door de Iraanse overheid. De positie van in Nederland bekeerde moslims die terugkeren naar Iran verschilt niet van hen die in Iran zijn bekeerd. Derhalve is het enkele behoren tot de christelijke geloofsgemeenschap geen reden om vervolging aan te nemen.
##### 4.4. Christenen, waaronder bekeerde moslims
Blijkens het ambtsbericht zijn er op dit moment geen signalen van vervolging van personen die bekeren, of worden bekeerd, in Iran. De positie van deze personen blijft echter kwetsbaar. Wanneer deze personen reeds om andere redenen dan de geloofsovertuiging in de negatieve belangstelling staan, kan de bekering als een verzwarende factor meewegen. Dergelijke personen die aannemelijk maken dat zij vanwege hun activiteiten, of bekering, worden vervolgd door de Iraanse autoriteiten kunnen in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van een gegronde vrees voor vervolging dient de mate van continuïteit in de bekering(sactiviteiten) een rol te spelen. Tevens mag van asielzoekers die zich op hun bekering(sactiviteiten) beroepen verwacht worden dat zij dit aannemelijk kunnen maken met onder meer een redelijke mate van bijbelkennis. Wat hierbij redelijk is zal onder meer afhangen van het algehele opleidingsniveau van de asielzoeker.
Voor deze groep geldt een besluit-en vertrekmoratorium.
##### 3.5. Bahais
Verwezen wordt naar C8/5.2 en C8/7 van dit hoofdstuk.
##### 4.5. Bahais
De situatie van de Bahais blijft onverminderd zorgwekkend. Het bahai geloof wordt niet erkend in de Iraanse grondwet. Aanhangers worden als geloofsafvalligen van de islam beschouwd. Anders dan de eerder genoemde christenen worden zij gezien als een bedreiging voor de stabiliteit van de staat. Echter, het enkele behoren tot deze groep is nog geen reden om vervolging aan te nemen.
Bahais die aannemelijk maken dat zij door hun geloofsovertuiging gegronde reden hebben te vrezen voor vervolging door de Iraanse autoriteiten, kunnen in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet.
Bahais die aannemelijk maken dat zij door hun geloofsovertuiging gegronde reden hebben te vrezen voor vervolging door de Iraanse autoriteiten, kunnen op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vw in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel.
##### 3.6. Studenten
##### 4.6. Studenten
Studenten worden nog steeds als een bedreiging van het regime beschouwd. Het moge evenwel duidelijk zijn dat het enkele zijn van student geen reden is om vervolging van de zijde van de Iraanse autoriteiten te vrezen.
Studenten die hebben deelgenomen aan studentendemonstraties of studentenrellen dan wel een belangrijke positie innemen in een studentenbeweging en aannemelijk kunnen maken om die reden persoonlijk vervolging te vrezen door de Iraanse autoriteiten kunnen in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet.
Studenten die hebben deelgenomen aan studentendemonstraties of studentenrellen dan wel een belangrijke positie innemen in een studentenbeweging en aannemelijk kunnen maken om die reden persoonlijk vervolging te vrezen door de Iraanse autoriteiten, kunnen op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vw in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel.
Van de asielzoeker mag worden verwacht dat naast het geloofwaardig maken van de activiteiten ook aannemelijk wordt gemaakt dat de autoriteiten negatieve aandacht voor hem persoonlijk hebben. Daarbij wordt tevens opgemerkt dat niet iedere vorm van aandacht meteen leidt tot de conclusie dat van vluchtelingrechtelijke vervolging sprake is.
Van de asielzoeker mag worden verwacht dat naast het geloofwaardig maken van de activiteiten, ook aannemelijk wordt gemaakt dat de autoriteiten negatieve aandacht voor hem persoonlijk hebben. Daarbij wordt tevens opgemerkt dat niet iedere vorm van aandacht meteen leidt tot de conclusie dat van vluchtelingrechtelijke vervolging sprake is.
Het ministerie van Buitenlandse Zaken kan in voorkomende gevallen onderzoeken of bepaalde demonstraties hebben plaatsgehad en wat de eventuele gevolgen daarvan zijn geweest. Zie hiervoor paragraaf 5.1 van dit hoofdstuk.
##### 4.7. Vrouwen
##### 3.7. Vrouwen
De VN Speciale Rapporteur inzake vrouwenrechten heeft positieve ontwikkelingen erkend zoals het hoge aantal vrouwelijke studenten en het onderzoek dat wordt verricht om het geweld tegen vrouwen tegen te gaan. Aan de andere kant sprak zij haar zorg uit over het geweld tegen vrouwen dat nog steeds plaatsvindt. Ook noemde de rapporteur de ongelijke positie van de vrouw in wetgeving en rechtspraktijk welke de discriminatie van vrouwen bestendigen.
In zijn algemeenheid kan men stellen dat de deelname van vrouwen aan het openbare leven de afgelopen jaren is toegenomen en dat kleding- en gedragsnormen voor hen zijn versoepeld.
Vrouwen die aannemelijk kunnen maken dat zij zich actief hebben ingezet voor vrouwenrechten en om die reden worden gediscrimineerd op een dusdanige wijze dat het voor hen onmogelijk is om op maatschappelijk en sociaal gebied te functioneren, of die daardoor een gegronde vrees voor vervolging hebben, kunnen op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vw in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel.
Vrouwen die evenwel aannemelijk kunnen maken dat zij zich actief hebben ingezet voor een niet-islamitisch waarden- en normenpatroon ten aanzien van vrouwen en om die reden worden gediscrimineerd op een dusdanige wijze dat het voor hen onmogelijk is om op maatschappelijk en sociaal gebied te kunnen functioneren, of die daardoor een gegronde vrees voor vervolging hebben, kunnen in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet.
##### 4.8. Homoseksuelen
##### 3.8. Homoseksuelen
Voor deze groep geldt een besluit-en vertrekmoratorium.
Met betrekking tot homoseksuele asielzoekers uit Iran geldt een besluit- en vertrekmoratorium. Met homoseksuele asielzoekers worden zowel mannelijke als vrouwelijke homoseksuele asielzoekers bedoeld. Voorts wordt verwezen naar de paragrafen 4.4 en 6.1 van dit hoofdstuk.
Verwezen wordt naar C8/5.2 en C8/7 van dit hoofdstuk.
#### 4. Bijzondere aandachtspunten
##### 4.9. Schenders van mensenrechten
##### 4.1. Artikel 1F Vluchtelingenverdrag
Bijzondere aandacht dient te worden geschonken aan personen die zich schuldig hebben gemaakt aan misdrijven als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag. Hierbij moet met name aandacht worden besteed aan strijders van de Mujaheddin-e Khalq (Mujaheddin Khalq Organisation), de Kurdish Democratic Party of Iran, de Komala en aan leden van de Islamitische Revolutionaire Garde (Sepah Pasdaran) of de Iraanse veiligheidsdienst.
Bijzondere aandacht dient geschonken te worden aan personen die zich schuldig hebben gemaakt aan misdrijven als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag. Hierbij moet met name aandacht besteed worden aan strijders van de MKO, de KDPi of de Komala en aan leden van de Islamitische Revolutionaire Garde (Sepah Pasdaran) of de Iraanse veiligheidsdienst.
Indien er aanwijzingen zijn dat artikel 1F Vluchtelingenverdrag van toepassing is, dient conform C3/10.14 te worden gehandeld.
##### 4.2. Uniek identiteitsnummer
#### 5. Bijzondere aandachtspunten
Indien er aanwijzingen zijn dat artikel 1F Vluchtelingenverdrag van toepassing is, dient, conform C3/10.14 contact te worden opgenomen met de unit 1F (proces Asiel).
In deze paragraaf wordt ingegaan op meer algemene omstandigheden die van belang (kunnen) zijn bij de beoordeling of de asielzoeker in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel.
Uit het ambtsbericht komt naar voren dat iedere Iraniër een geboortecertificaat of identiteitsboekje (Shenasnameh) heeft met een uniek nummer. Dit nummer kan bestaan uit één tot vijf cijfers (op de kaart van een nieuw geborene worden sinds twee jaar tien cijfers geplaatst). Dit nummer is het volgnummer van de afgevende instantie in het desbetreffende jaar. De combinatie persoonsnummer, geboortedatum en plaats van afgifte is uniek voor de houder van het boekje. Dit nummer staat niet alleen vermeld op allerlei identificatiebewijzen (identiteitsboekje, paspoort, rijbewijs, studentenkaart), maar moet ook steeds genoemd worden indien dat door een bepaalde overheidsdienst wordt verlangd.
##### 5.1. Categoriale bescherming
Bij elke aanvraag van een Iraanse asielzoeker dient bij het gehoor (bij voorkeur al bij het eerste gehoor) naar dit nummer worden gevraagd. Ook in het geval de asielzoeker geen documenten bij zich heeft waarop dit nummer is vermeld, kan er in beginsel vanuit gegaan worden dat de asielzoeker het nummer kent. Mocht de asielzoeker evenwel aangeven dit nummer niet te kennen, kan worden verzocht of hij mogelijkheden heeft dit nummer te achterhalen bij familieleden of andere personen die zich nog in Iran bevinden. Indien betrokkene verklaart dat ook dit niet mogelijk is, dient de asielzoeker te verklaren wat de reden is dat hij het nummer niet kan geven. In dat geval dienen vragen gesteld te worden om zoveel mogelijk de identiteit (waaronder de nationaliteit) van de asielzoeker duidelijk te maken.
Asielzoekers uit Iran komen niet in aanmerking voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder d, Vw.
Indien een Iraanse asielzoeker aangeeft het unieke nummer zoals hierboven beschreven niet te kennen of te kunnen achterhalen, wordt dit betrokken bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van de identiteit en het asielrelaas. Dit zoals bedoeld in artikel 31, tweede lid, onder f, Vreemdelingenwet. Hierbij wordt tevens de verklaring van de asielzoeker omtrent het niet kunnen geven van dit nummer betrokken, alsmede de persoonlijke omstandigheden.
##### 5.2. Besluitmoratorium
##### 4.3. Bewegingsvrijheid
Gelet op artikel 43, aanhef onder a, Vw is voor homoseksuelen en christenen, onder wie tot het christendom bekeerde ex-moslims, een besluitmoratorium afgekondigd. Naar verwachting zal voor een korte periode onzekerheid bestaan over de situatie van homoseksuelen en christenen, waaronder tot het christendom bekeerde ex-moslims, in Iran en op grond daarvan kan redelijkerwijs niet worden beslist of de aanvraag op een van de gronden genoemd in artikel 29 Vw kan worden toegewezen. Als gevolg hiervan geldt tot 2 oktober 2006 een besluitmoratorium voor asielaanvragen van homoseksuelen en christenen, onder wie tot het christendom bekeerde ex-moslims, uit Iran.
De controle op de luchthaven Teheran (Mehrabad) is zeer strikt te noemen. Wanneer blijkt dat er sprake is van een uitreis via genoemde luchthaven, dan dient de asielzoeker hierover te worden bevraagd tijdens het eerste en het nader gehoor. Tevens dient deze informatie te worden betrokken bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van het relaas.
Het besluit van de Minister van 28 februari 2006 (Stcrt. 3 maart 2006, nr. 45) tot beëindiging van het besluitmoratorium en tot beëindiging van het vertrekmoratorium voor homoseksuele asielzoekers uit Iran is ingetrokken.
##### 4.4. Besluitmoratorium
Van het besluitmoratorium zijn de volgende categorieën uitgezonderd:
Met betrekking tot Iraanse homoseksuele asielzoekers geldt een besluitmoratorium.
• Dublinclaimanten (zie artikel 30, eerste lid, onder a, Vw);
• Iraniërs die rechtmatig verblijf hebben op een andere grond als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vw (zie artikel 30, eerste lid, onder b, Vw);
• Iraniërs die al eerder een aanvraag tot een verblijfsvergunning (asiel of regulier) hebben ingediend waarop nog niet onherroepelijk is beslist, en die op grond van die aanvraag rechtmatig verblijf hebben als bedoeld in artikel 8, onder f, g en h, Vw (zie artikel 30, eerste lid, onder c, Vw);
• Iraniërs die op grond van verdragsverplichtingen tussen Nederland en een ander land zullen worden overgedragen aan dat land van eerder verblijf (zie artikel 30, eerste lid, onder d, Vw);
• Iraniërs die hebben verbleven in een derde land dat partij is bij het Vluchtelingenverdrag en niet aannemelijk hebben gemaakt dat het bedoelde land die verdragsverplichtingen ten aanzien van hen niet nakomt (zie artikel 31, tweede lid, onder h, Vw);
• Iraniërs die in een land van eerder verblijf zullen worden toegelaten totdat zij elders duurzame bescherming hebben gevonden (zie artikel 31, tweede lid, onder i, Vw);
• Iraniërs die een gevaar vormen voor de openbare orde of nationale veiligheid (zie artikel 31, tweede lid, onder k, Vw. Het betreft hier dus het volledige openbare orde beleid).
Het besluitmoratorium heeft tot gevolg dat de individuele beslistermijn, als bedoeld in artikel 42 Vreemdelingenwet, voor homoseksuele asielzoekers afkomstig uit Iran die een aanvraag hebben ingediend tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd, wordt verlengd met één jaar.
Op aanvragen van homoseksuele Iraanse asielzoekers en christenen, waaronder tot het christendom bekeerde ex-moslims uit Iran, die behoren tot bovengenoemde categorieën kan worden beslist.
Indien de individuele beslistermijn van een aanvraag reeds was verlengd in verband met onderzoek op grond van artikel 42, vierde lid, Vreemdelingenwet, dan wordt op grond van het besluitmoratorium de beslistermijn met nog één jaar extra verlengd.
Onder de werking van het besluitmoratorium zullen de individuele vreemdelingen wel in de gelegenheid worden gesteld zich omtrent de asielaanvraag te doen horen.
##### 4.5. Categoriale bescherming
##### 5.3. Veilig land van herkomst
Voor Iran geldt geen beleid van categoriale bescherming. Asielzoekers uit Iran komen derhalve niet in aanmerking voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder d, Vreemdelingenwet. Zie C1/4.5.
Iran wordt niet beschouwd als een veilig land van herkomst.
##### 4.6. Vlucht- en vestigingsalternatief
##### 5.4. Veilig derde land / land van eerder verblijf
Aangezien de Iraanse autoriteiten feitelijk gezag uitoefenen over het gehele grondgebied van Iran, is het hebben van een binnenlands vluchtalternatief voor personen die een gegronde vrees hebben voor vervolging door de Iraanse autoriteiten niet aannemelijk. Voor personen die bij uitzetting een reëel risico lopen om te worden onderworpen aan folteringen, aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen is evenmin aannemelijk dat zij een binnenlands vestigingsalternatief hebben. Slechts wanneer duidelijk is dat de problemen van de asielzoeker lokaal bepaald zijn kan sprake zijn van een binnenlands vlucht-, of vestigingsalternatief. Dit dient per individueel geval te worden beoordeeld.
Iran wordt niet beschouwd als een veilig derde land.
##### 4.7. Traumatabeleid
##### 5.5. Vlucht- en/of vestigingsalternatief
Het algemene beleid, zoals weergegeven in paragraaf C1/4.4 is van toepassing. Voor het overige zijn er met betrekking tot asielzoekers afkomstig uit Iran geen bijzonderheden.
Gezien de algehele situatie in Iran wordt in beginsel geen vlucht- of vestigingsalternatief tegengeworpen aan personen die in Iran een gegronde vrees voor vervolging of behandeling in strijd met artikel 3 EVRM hebben. Slechts wanneer duidelijk is dat de problemen van de asielzoeker lokaal bepaald zijn kan sprake zijn van een binnenlands vlucht-, of vestigingsalternatief. Dit dient per individueel geval te worden beoordeeld.
##### 4.8. Opvangmogelijkheden minderjarigen en bijzonderheden met betrekking tot het beleid inzake alleenstaande minderjarige vreemdelingen
##### 5.6. Traumatabeleid
In Iran bestaat een goed functionerend opvangsysteem voor kinderen die geen ouders meer hebben. Kinderen worden in eerste instantie opgevangen door familieleden. Minderjarigen die om een of andere reden niet langer bij familieleden kunnen verblijven, kunnen worden ondergebracht in opvangtehuizen of pleeggezinnen. Het Bureau for Residential and Foster Care van Behzisti, de welzijnsorganisatie van de Iraanse regering, is verantwoordelijk voor de plaatsing van de kinderen. Hierom kan worden geconcludeerd dat adequate opvang voor minderjarigen aanwezig is. Minderjarigen van Iraanse nationaliteit komen derhalve niet in aanmerking voor verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd bedoeld voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Bij de feitelijke terugkeer moet de toegang tot een concrete opvangplaats geregeld zijn.
Het algemene beleid, zoals weergegeven in C1/4.4, is van toepassing.
##### 4.9. Driejarenbeleid
##### 5.7. Amvs
Het algemene beleid zoals weergegeven in paragraaf C2/9 (en ook TBV 2002/62) is van toepassing.
In Iran bestaat een opvangsysteem voor kinderen die geen ouders meer hebben. Kinderen worden in eerste instantie opgevangen door familieleden. Minderjarigen die om een of andere reden niet langer bij familieleden kunnen verblijven, kunnen worden ondergebracht in opvangtehuizen of pleeggezinnen.
##### 4.10. TBV 1999/22
Het Bureau for Residential and Foster Care van Behzisti, de welzijnsorganisatie van de Iraanse regering, is verantwoordelijk voor de plaatsing van de kinderen. In het geval een wees of kind van uit de ouderlijke macht gezette ouders de hulp van dit Bureau zou inroepen, zou deze organisatie zeker zorgdragen voor opvang.
Voor Iran gold de bijzondere regeling van TBV 1999/22. Deze regeling is op 1 april 2002 verlopen. Voor oudere zaken, die vóór 1 april 2002 zijn ingediend en in aanmerking zouden komen voor verblijf op grond van deze regeling, blijft dit beleid gelden. IND-Werkinstructie 215 geeft een nadere toelichting op de in het TBV neergelegde regeling. Voor de inhoud van de regeling wordt dan ook verwezen naar het TBV en de werkinstructie. Deze regeling dient overigens niet te worden verward met het driejarenbeleid.
Gelet hierop kan worden geconcludeerd dat adequate opvang voor minderjarigen aanwezig is.
#### 5. Procedurele aspecten
Minderjarigen van Iraanse nationaliteit komen derhalve niet in aanmerking voor verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd bedoeld voor amvs. Bij de feitelijke terugkeer moet de toegang tot een concrete opvangplaats geregeld zijn.
##### 5.1. Onderzoek bij het ministerie van Buitenlandse Zaken
##### 5.8. Driejarenbeleid
Het ministerie van Buitenlandse Zaken kan in beginsel onderzoek met betrekking tot Iran verrichten. Bij een verzoek om onderzoek dient zoveel mogelijk het nummer zoals beschreven in paragraaf 4.2 van dit hoofdstuk te worden vermeld. In het geval tijdens het gehoor niet is gevraagd naar dit nummer dient zoveel mogelijk (door tussenkomst van de gemachtigde) alsnog aan de asielzoeker te worden verzocht dit nummer te verstrekken alvorens een onderzoek wordt gestart.
Het algemene beleid, zoals weergegeven in C2/9, is van toepassing.
#### 6. Terugkeer en uitzetting
##### 5.9. TBV 1999/22
##### 6.1. Vertrekmoratorium
Voor Iran gold de bijzondere regeling van TBV 1999/22.
Voor homoseksuele asielzoekers afkomstig uit Iran geldt een vertrekmoratorium. Van het vertrekmoratorium zijn de volgende categorieën uitgezonderd:
Dublinclaimanten (artikel 30, eerste lid, onder a, Vreemdelingenwet);
Iraniërs die rechtmatig verblijf hebben op een andere grond als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet (artikel 30, eerste lid, onder b, Vreemdelingenwet);
Iraniërs die al eerder een aanvraag tot een verblijfsvergunning (asiel of regulier) hebben ingediend waarop nog niet onherroepelijk is beslist, en die op grond van die aanvraag rechtmatig verblijf hebben als bedoeld in artikel 8, onder f, g en h, Vreemdelingenwet (artikel 30, eerste lid, onder c, Vreemdelingenwet);
Iraniërs die op grond van verdragsverplichtingen tussen Nederland en een ander land zullen worden overgedragen aan dat land van eerder verblijf (artikel 30, eerste lid, onder d, Vreemdelingenwet);
Iraniërs die hebben verbleven in een derde land dat partij is bij het Vluchtelingenverdrag en niet aannemelijk hebben gemaakt dat het bedoelde land die verdragsverplichtingen ten aanzien van hen niet nakomt (artikel 31, tweede lid, onder h, Vreemdelingenwet);
Iraniërs die in een land van eerder verblijf zullen worden toegelaten totdat zij elders duurzame bescherming hebben gevonden (artikel 31, tweede lid, onder i, Vreemdelingenwet);
Iraniërs die een gevaar vormen voor de openbare orde of nationale veiligheid (zie artikel 31, tweede lid, onder k, Vreemdelingenwet. Het betreft hier dus het volledige openbare orde beleid).
Deze regeling is op 1 april 2002 verlopen. Voor oudere zaken, die vóór 1 april 2002 zijn ingediend en in aanmerking zouden komen voor verblijf op grond van deze regeling, blijft dit beleid gelden. IND-Werkinstructie 215 geeft een nadere toelichting op de in het TBV neergelegde regeling. Voor de inhoud van de regeling wordt dan ook verwezen naar het TBV en de werkinstructie.
Deze regeling dient overigens niet te worden verward met het driejarenbeleid.
#### 6. Procedurele aspecten
Het gestelde in C3/10 tot en met C3/16 is van toepassing. Het onderzoek naar de geloofwaardigheid van de gestelde feiten dient te worden opgestart bij het Gemeenschappelijk Centrum Kennis, Advies en Ontwikkeling van de IND. Dit is ook van toepassing indien het onderzoek wordt verricht door derden, zoals het ministerie van BuZa.
Een uitzondering hierop vormt het leeftijdsonderzoek in het kader van het beleid inzake amvs (zie C5/24).
##### 6.1. Onderzoeksmogelijkheden bij het ministerie van BuZa
Het ministerie van BuZa kan in beginsel onderzoek met betrekking tot Iran verrichten. Bij een verzoek om onderzoek dient zoveel mogelijk het uniek identiteitsnummer te worden vermeld. Indien dit nummer niet bekend is, dient zoveel mogelijk (door tussenkomst van de gemachtigde) alsnog aan de asielzoeker te worden verzocht dit nummer te verstrekken alvorens een onderzoek wordt gestart.
Bij eventuele inreis in Nederland met een recent Nederlands visum kan het opgegeven identiteitsnummer worden gecontroleerd bij de Visadienst en de Nederlandse ambassade te Teheran.
200521403-11-200513-10-20052005/53200521403-11-200513-10-20052005/5303-11-200502-10-2005
200611821-06-200606-06-20062006/23200611821-06-200606-06-20062006/2323-06-2006
##### 6.2. Voortgezet recht op opvang
#### 7. Terugkeer en uitzetting
Het vertrekmoratorium heeft tot gevolg dat de opvang van homoseksuele Iraanse asielzoekers, van wie de vertrektermijn reeds is verstreken, niet wordt beëindigd. Dit voortgezet recht op opvang volgt van rechtswege uit het besluit zoals gepubliceerd in de Staatscourant. Het voortgezet recht op opvang eindigt tevens van rechtswege wanneer het vertrekmoratorium eindigt.
##### 7.1. Vertrekmoratorium
Gedurende het vertrekmoratorium wordt de vreemdeling geacht, conform artikel 45, vijfde lid, Vreemdelingenwet, rechtmatig verblijf te hebben als bedoeld in artikel 8, onder j, Vreemdelingenwet. Het is niet noodzakelijk dat door deze personen een nieuwe aanvraag wordt ingediend. Voor zover betrokkene niet (meer) in het bezit is van een document, dient een document te worden verstrekt (artikel 3.5 Voorschrift Vreemdelingen).
Gelet op artikel 43, aanhef onder a, Vw en artikel 45, vierde lid, Vw is voor homoseksuelen en christenen, onder wie tot het christendom bekeerde ex-moslims, een vertrekmoratorium afgekondigd. Het vertrekmoratorium is geïndiceerd tot 2 oktober 2006.
Iraanse homoseksuele asielzoekers die een asielaanvraag hebben ingediend waarop nog niet onherroepelijk is beslist, maar die geen rechtmatig verblijf in Nederland hebben, worden daarmee tevens geacht rechtmatig verblijf te hebben, indien zij onder de reikwijdte van het vertrekmoratorium vallen. Dit betekent dat Iraniërs die onder het vertrekmoratorium vallen, niet langer belang hebben bij een eerder ingediend verzoek om een voorlopige voorziening voor zover dit verzoek is gericht op het voorkomen van de verwijdering of de beëindiging van de voorzieningen.
Van het vertrekmoratorium zijn de volgende categorieën uitgezonderd:
##### 6.3. Verkrijging van opvang wanneer de opvang reeds was beëindigd
• Dublinclaimanten (zie artikel 30, eerste lid, onder a, Vw);
• Iraniërs die rechtmatig verblijf hebben op een andere grond als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vw (zie artikel 30, eerste lid, onder b, Vw);
• Iraniërs die al eerder een aanvraag tot een verblijfsvergunning (asiel of regulier) hebben ingediend waarop nog niet onherroepelijk is beslist, en die op grond van die aanvraag rechtmatig verblijf hebben als bedoeld in artikel 8, onder f, g en h, Vw (zie artikel 30, eerste lid, onder c, Vw);
• Iraniërs die op grond van verdragsverplichtingen tussen Nederland en een ander land zullen worden overgedragen aan dat land van eerder verblijf (zie artikel 30, eerste lid, onder d, Vw);
• Iraniërs die hebben verbleven in een derde land dat partij is bij het Vluchtelingenverdrag en niet aannemelijk hebben gemaakt dat het bedoelde land die verdragsverplichtingen ten aanzien van hen niet nakomt (zie artikel 31, tweede lid, onder h, Vw);
• Iraniërs die in een land van eerder verblijf zullen worden toegelaten totdat zij elders duurzame bescherming hebben gevonden (zie artikel 31, tweede lid, onder i, Vw);
• Iraniërs die een gevaar vormen voor de openbare orde of nationale veiligheid (zie artikel 31, tweede lid, onder k, Vw. Het betreft hier dus het volledige openbare orde beleid).
Om opnieuw voor opvang in aanmerking te komen onder de werking van het vertrekmoratorium is geen nieuwe asielaanvraag noodzakelijk. Wel moet men eerder een asielaanvraag hebben ingediend en moet men zich melden bij het Aanmeldcentrum Ter Apel om voor opvang in aanmerking te komen. Om logistieke redenen kan na de aanmelding besloten worden betrokkene door te verwijzen naar de Tijdelijke Noodvoorziening (TNV), alvorens te beoordelen of betrokkene conform het geldende vertrekmoratorium in aanmerking komt voor opvang.
##### 7.2. Voortgezet recht op opvang
Vreemdelingen die reeds voorafgaand aan de instelling van het vertrekmoratorium een tweede of volgende aanvraag hebben ingediend, welke nog niet heeft geleid tot een onherroepelijke afwijzing, kunnen zich ter verkrijging van opvang eveneens melden bij het Aanmeldcentrum Ter Apel.
Het vertrekmoratorium heeft tot gevolg dat de opvang van homoseksuele asielzoekers en christenen, onder wie tot het christendom bekeerde ex-moslims, uit Iran van wie de vertrektermijn reeds is verstreken, niet wordt beëindigd. Dit voortgezet recht op opvang volgt van rechtswege uit het besluit zoals gepubliceerd op 17 mei 2006 in de Stcrt. Het voortgezet recht op opvang eindigt tevens van rechtswege wanneer het vertrekmoratorium eindigt.
##### 6.4. Praktische aspecten terugkeer
Gedurende het vertrekmoratorium wordt de vreemdeling geacht, conform artikel 45, vijfde lid, Vw, rechtmatig verblijf te hebben als bedoeld in artikel 8, onder j, Vw. Het is niet noodzakelijk dat door deze personen een nieuwe aanvraag wordt ingediend. Voor zover betrokkene niet (meer) in het bezit is van een document, dient een document te worden verstrekt (zie artikel 3.5 VV).
Naar Iran kan worden teruggekeerd. Bij de feitelijke terugkeer van alleenstaande minderjarigen moet de toegang tot een concrete opvangplaats geregeld zijn. Bij eventuele inreis in Nederland met een recent Nederlands visum kan het opgegeven identiteitsnummer worden gecontroleerd bij de Visadienst en de Nederlandse ambassade te Teheran.
Iraanse homoseksuele asielzoekers die een asielaanvraag hebben ingediend waarop nog niet onherroepelijk is beslist, maar die geen rechtmatig verblijf in Nederland hebben, worden daarmee tevens geacht rechtmatig verblijf te hebben, indien zij onder de reikwijdte van het vertrekmoratorium vallen. Hetzelfde geldt voor christelijke asielzoekers, onder wie tot het christendom bekeerde ex-moslims, afkomstig uit Iran. Dit betekent dat Iraniërs, die onder het vertrekmoratorium vallen, niet langer belang hebben bij een eerder ingediend verzoek om een voorlopige voorziening voor zover dit verzoek is gericht op het voorkomen van de verwijdering of de beëindiging van de voorzieningen.
##### 7.3. Verkrijging van opvang wanneer de opvang reeds was beëindigd
Om opnieuw voor opvang in aanmerking te komen onder de werking van het vertrekmoratorium is geen nieuwe asielaanvraag noodzakelijk.
Wel moet men eerder een asielaanvraag hebben ingediend en moet men zich melden bij het AC Ter Apel om voor opvang in aanmerking te komen.
Om logistieke redenen kan na de aanmelding besloten worden betrokkene door te verwijzen naar de Tijdelijke Noodvoorziening, alvorens te beoordelen of betrokkene conform het geldende vertrekmoratorium in aanmerking komt voor opvang.
Vreemdelingen die reeds voorafgaand aan de instelling van het vertrekmoratorium een tweede of volgende aanvraag hebben ingediend, welke nog niet heeft geleid tot een onherroepelijke afwijzing, kunnen zich ter verkrijging van opvang eveneens melden bij het AC Ter Apel.
##### 7.4. Terug- en overnameovereenkomsten
Met Iran is geen overeenkomst gesloten met betrekking tot de terugname van eigen onderdanen.
##### 7.5. Praktische aspecten terugkeer
Naar Iran kan worden teruggekeerd. Bij de feitelijke terugkeer van alleenstaande minderjarigen moet de toegang tot een concrete opvangplaats geregeld zijn.
### [8/48]. Het asielbeleid ten aanzien van Ivoorkust