rijk/ministeriele-regeling/regeling-aanstellingseisen-politie-2002/BWBR0014138/README.md

titel	bwb_id	type	status	datum_inwerkingtreding	bron	citeertitel
Regeling aanstellingseisen politie 2002	BWBR0014138	ministeriele-regeling	geldend	2018-07-01	https://wetten.overheid.nl/BWBR0014138	Regeling aanstellingseisen politie 2002

Regeling aanstellingseisen politie 2002

Hoofdstuk 1. Algemene bepaling

Artikel 1

In deze regeling wordt verstaan onder:

a. a. de Minister: de Minister van Justitie en Veiligheid; b. b. bevoegd gezag:

      1.
      de korpschef, voor zover het betreft een kandidaat-aspirant, een kandidaat vrijwilliger-aspirant, een kandidaat ambtenaar in opleiding respectievelijk een kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding die, indien hij het gehele selectietraject met goed gevolg heeft doorlopen, bij de politie kan worden aangesteld als aspirant, vrijwilliger-aspirant, ambtenaar in opleiding respectievelijk als vrijwillige ambtenaar in opleiding;
    
    
      2.
      het College van procureurs-generaal, voor zover het betreft een kandidaat-aspirant of een kandidaat ambtenaar in opleiding die, indien hij het gehele selectietraject met goed gevolg heeft doorlopen, bij de rijksrecherche kan worden aangesteld als aspirant respectievelijk ambtenaar in opleiding;

1. 1. de korpschef, voor zover het betreft een kandidaat-aspirant, een kandidaat vrijwilliger-aspirant, een kandidaat ambtenaar in opleiding respectievelijk een kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding die, indien hij het gehele selectietraject met goed gevolg heeft doorlopen, bij de politie kan worden aangesteld als aspirant, vrijwilliger-aspirant, ambtenaar in opleiding respectievelijk als vrijwillige ambtenaar in opleiding;
      

2. 2. het College van procureurs-generaal, voor zover het betreft een kandidaat-aspirant of een kandidaat ambtenaar in opleiding die, indien hij het gehele selectietraject met goed gevolg heeft doorlopen, bij de rijksrecherche kan worden aangesteld als aspirant respectievelijk ambtenaar in opleiding;
      

c. c. aspirant: de aspirant, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van het Besluit algemene rechtspositie politie; d. d. ambtenaar in opleiding: de ambtenaar, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel c, van het Besluit algemene rechtspositie politie; e. e. vrijwilliger-aspirant: de ambtenaar, bedoeld in artikel 1, onderdeel tt, van het Besluit algemene rechtspositie politie; f. f. vrijwillige ambtenaar in opleiding: de ambtenaar, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel uu, van het Besluit algemene rechtspositie politie; g. g. betrokkene: de kandidaat-aspirant, de kandidaat vrijwilliger-aspirant, de kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding; h. h. EQF: European Qualifications Framework, het Europees raamwerk van de Europese Unie waarin alle kwalificaties van diploma’s en certificaten onderverdeeld zijn in het kader van leven lang leren; i. i. politieopleidingen op een vergelijkbaar mbo-niveau: opleidingen gericht op de uitoefening van de politietaak, waarvoor in de kwalificatiestructuur, bedoeld in artikel 87 van de Politiewet 2012, de kwalificaties zijn vastgesteld en ten bewijze waarvan na een met goed gevolg afgelegd examen een diploma wordt uitgereikt ten bewijze van de behaalde kwalificatie op een niveau dat overeenkomt met een niveau als bedoeld in artikel 7.2.2, derde lid, van de Wet educatie en beroepsonderwijs; j. j. politieopleiding op het niveau van het hoger onderwijs: opleidingen gericht op de uitoefening van de politietaak, waarvoor in de kwalificatiestructuur, bedoeld in artikel 87 van de Politiewet 2012, de kwalificaties zijn vastgesteld en ten bewijze waarvan na een met goed gevolg afgelegd examen een diploma wordt uitgereikt ten bewijze van de behaalde kwalificatie op een niveau dat op grond van artikel 7.10a of artikel 7.10b van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek recht geeft op het voeren van de graad Associate degree, Bachelor of Master.

Hoofdstuk 2. Aanstellingseisen alle betrokkenen

Paragraaf 1. Minimumleeftijd

Artikel 2

1. De minimumleeftijd voor aanstelling bedraagt 18 jaar.

2. De minimumleeftijd voor aanstelling bedraagt 17 jaar voor de aspirant die de opleiding assistent politiemedewerker (kwalificatieniveau 2/EQF niveau 2) gaat volgen en de vrijwilliger-aspirant.

Paragraaf 2. Het geschiktheidsonderzoek

Artikel 3

1. De betrokkene wordt onderworpen aan een geschiktheidsonderzoek, bestaande uit een taalvaardigheidsonderzoek en een cognitief capaciteitenonderzoek.

2. Het taalvaardigheidsonderzoek wordt niet afgenomen bij de kandidaat-aspirant en de kandidaat vrijwilliger-aspirant die, indien tot aanstelling zou worden overgegaan, de politieopleiding gaat volgen op het kwalificatieniveau HBO-5/EQF 6 of WO-6/EQF 7. Tevens wordt het taalvaardigheidsonderzoek niet afgenomen bij de kandidaat ambtenaar in opleiding en de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding die na het voltooien van de politieopleiding worden geplaatst in een functie waarvoor een HBO of WO werk- en denkniveau geldt.

3. Het geschiktheidsonderzoek wordt afgenomen met inachtneming van de vereisten opgenomen in de bij deze regeling behorende bijlagen 1 en 2.

4. De kosten van het geschiktheidsonderzoek komen ten laste van het bevoegd gezag.

Artikel 4

1. De uitkomst van het geschiktheidsonderzoek, bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt de betrokkene zo spoedig mogelijk na het voltooien van dat onderzoek schriftelijk meegedeeld.

2. De uitslag van het geschiktheidsonderzoek blijft twee jaar geldig.

3. Als de uitslag van het taalvaardigheidsonderzoek of het cognitief capaciteitenonderzoek onvoldoende is, kan na drie maanden door het bevoegd gezag opnieuw een geschiktheidsonderzoek worden aangevraagd.

4. De kosten van het tweede onderzoek, bedoeld in het derde lid, komen ten laste van het bevoegd gezag.

Artikel 5

Niet tot aanstelling kan worden overgegaan indien

a. a. de betrokkene die aan het taalvaardigheidsonderzoek is onderworpen de in bijlage 1 aangegeven minimale grenswaarde niet heeft behaald, of b. b. de betrokkene die aan het cognitief capaciteitenonderzoek is onderworpen het in bijlage 2 genoemde minimale vereiste niveau niet heeft behaald.

Hoofdstuk 3. Aanvullende aanstellingseisen kandidaat-aspiranten en kandidaat vrijwilliger-aspiranten

Paragraaf 1. Eisen met betrekking tot opleidingsniveau

Artikel 6

1. De kandidaat-aspirant of de kandidaat vrijwilliger-aspirant die een politieopleiding op een vergelijkbaar mbo-niveau gaat volgen voldoet ten minste aan de vooropleidingseisen, bedoeld in de artikelen 7.4.7. en 8.2.1 en 8.2.2 van de Wet educatie en beroepsonderwijs.

2. De kandidaat-aspirant of de kandidaat vrijwilliger-aspirant die een politieopleiding op het niveau van het hoger onderwijs gaat volgen voldoet ten minste aan de vooropleidingseisen, bedoeld in de artikelen 7.24 tot en met 7.28 van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek.

3. Kandidaten die niet voldoen aan de in het eerste of tweede lid gestelde eisen, kunnen een toelatingstoets afleggen bij de Politieacademie. Indien deze toets met goed gevolg wordt afgelegd, voldoet de kandidaat aan de eisen met betrekking tot het vooropleidingsniveau.

Paragraaf 2. Het aanvullend geschiktheidsonderzoek kandidaat-aspirant en kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding

Artikel 7

1. Naast het geschiktheidsonderzoek, bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant onderworpen aan een aanvullend geschiktheidsonderzoek, bestaande uit een fysiek motorisch onderzoek en een psychologisch onderzoek.

2. De kandidaat moet op alle onderdelen, genoemd in artikel 3, eerste lid, en op het fysiek motorisch onderzoek voldoende scoren om deel te mogen nemen aan het psychologisch onderzoek.

3. Het fysiek motorisch onderzoek en het psychologisch onderzoek worden afgenomen met inachtneming van de vereisten voor kandidaat-aspiranten en kandidaat vrijwilliger-aspiranten opgenomen in de bij deze regeling behorende bijlagen 3 en 4. Het psychologisch onderzoek wordt afgenomen onder verantwoordelijkheid van een psycholoog die is aangesloten bij het Nederlands Instituut van Psychologen.

4. De kosten van het aanvullend geschiktheidsonderzoek, bedoeld in dit artikel, komen ten laste van het bevoegd gezag.

5. In buitengewone omstandigheden kan de Minister besluiten dat kandidaten, in afwijking van het tweede lid, mogen deelnemen aan het psychologisch onderzoek zonder voorafgaand aan het fysiek motorisch onderzoek te hebben deelgenomen.

Artikel 8

1. De uitkomst van het aanvullend geschiktheidsonderzoek, bedoeld in artikel 7, eerste lid, wordt de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant zo spoedig mogelijk na het voltooien van dat onderzoek schriftelijk meegedeeld.

2. De kandidaat kan verzoeken om een gesprek met de psycholoog onder wiens verantwoordelijkheid het desbetreffende onderzoek is afgenomen. Binnen twee weken na dit verzoek vindt dit gesprek plaats.

3. De uitslag van het aanvullend geschiktheidsonderzoek blijft twee jaar geldig.

4. Als de uitslag van het fysiek motorisch onderzoek onvoldoende is, kan binnen twee weken nadat deze uitslag is meegedeeld om een tweede fysiek motorisch onderzoek worden verzocht door het bevoegd gezag. Binnen drie maanden na dit verzoek vindt het tweede fysiek motorisch onderzoek plaats.

5. Als de uitslag van het psychologisch onderzoek onvoldoende is, kan door het bevoegd gezag na twaalf maanden opnieuw om een psychologisch onderzoek worden verzocht.

6. De kosten van het gesprek, bedoeld in het tweede lid, en de kosten van het tweede onderzoek, bedoeld in het vierde en vijfde lid, komen ten laste van het bevoegd gezag, met uitzondering van de reiskosten voor het gesprek bedoeld in het tweede lid.

Artikel 9

Niet tot aanstelling kan worden overgegaan indien:

a. a. de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant die aan het fysiek motorisch onderzoek is onderworpen de in bijlage 3 aangegeven minimale vereisten niet heeft behaald, of b. b. de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant die aan het psychologisch onderzoek is onderworpen het in bijlage 4 genoemde minimale vereiste niveau niet heeft behaald.

Paragraaf 3. Rijbewijs

Artikel 10

De aspirant of de vrijwilliger-aspirant is op het moment van zijn aanstelling als aspirant respectievelijk vrijwilliger-aspirant in het bezit van het rijbewijs B of behaalt dit binnen een jaar na deze aanstelling.

Paragraaf 4. Het geneeskundig onderzoek

Artikel 11

1. Nadat alle overige beoordelingen van de geschiktheid van de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant hebben plaatsgevonden en het bevoegd gezag op grond daarvan voornemens is de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant aan te stellen, wordt de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant onderworpen aan een geneeskundig onderzoek. Dit onderzoek geschiedt door een door het bevoegd gezag aangewezen geneeskundige, niet zijnde de behandelend arts van de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant met inachtneming van de vereisten die als bijlage 5 bij deze regeling zijn opgenomen.

2. Het geneeskundig onderzoek wordt verricht voorafgaande aan een met betrekking tot de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant in te stellen onderzoek als bedoeld in artikel 8a van het Besluit algemene rechtspositie politie of veiligheidsonderzoek als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder a, van de Wet op de veiligheidsonderzoeken.

3. De uitslag van het geneeskundig onderzoek wordt de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant zo spoedig mogelijk medegedeeld.

4. De kosten van het geneeskundige onderzoek komen ten laste van het bevoegd gezag.

5. In buitengewone omstandigheden kan de Minister besluiten dat, in afwijking van het tweede lid, het onderzoek, bedoeld in artikel 8a van het Besluit algemene rechtspositie politie of het veiligheidsonderzoek, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder a, van de Wet op de veiligheidsonderzoeken, kan worden ingesteld zonder dat voorafgaande hieraan het geneeskundig onderzoek is verricht. Na afronding van het onderzoek, bedoeld in artikel 8a van het Besluit algemene rechtspositie politie of het veiligheidsonderzoek, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder a, van de Wet op de veiligheidsonderzoeken, wordt alsnog het geneeskundig onderzoek verricht.

Artikel 12

1. Indien aan het geneeskundig onderzoek voor de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant een negatieve gevolgtrekking dan wel een positieve gevolgtrekking onder bepaalde bedenkingen wordt verbonden, heeft hij het recht op een herkeuring aan de hand van de vereisten, bedoeld in artikel 11, eerste lid. De kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant maakt zijn wens daartoe met redenen omkleed aan het bevoegd gezag kenbaar binnen twee weken nadat de genoemde gevolgtrekking aan hem is meegedeeld.

2. Ingeval van herkeuring wordt de door het bevoegd gezag te nemen beslissing uitgesteld totdat de uitslag van de herkeuring aan het bevoegd gezag is meegedeeld.

3. De herkeuring geschiedt door een commissie van drie geneeskundigen.

4. Het bevoegd gezag en de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant wijzen elk een geneeskundige aan voor de commissie. Deze geneeskundigen wijzen een derde geneeskundige voor de commissie aan.

5. De geneeskundige die het geneeskundig onderzoek, bedoeld in artikel 11, eerste lid, heeft verricht en de behandelend arts van de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant maken geen deel uit van de commissie.

6. De kosten van de herkeuring komen ten laste van het bevoegd gezag. Het bevoegd gezag kan van de kandidaat-aspirant of kandidaat vrijwilliger-aspirant een redelijke bijdrage verlangen.

Hoofdstuk 4. Aanvullende aanstellingseisen kandidaat ambtenaren in opleiding en kandidaat vrijwillige ambtenaren in opleiding

Paragraaf 1. Eisen met betrekking tot werk- en denkniveau

Artikel 13

De kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding voldoet ten minste aan het werk- en denkniveau opgenomen in de functiebeschrijving, bedoeld in de Regeling vaststelling LFNP, van de functie waarin de ambtenaar in opleiding respectievelijk vrijwillige ambtenaar in opleiding na het voltooien van de politieopleiding wordt geplaatst.

Paragraaf 2. Het aanvullend geschiktheidsonderzoek kandidaat ambtenaar in opleiding en kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding

Artikel 14

1. Naast het geschiktheidsonderzoek, bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt de kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding onderworpen aan een aanvullend geschiktheidsonderzoek, bestaande uit een psychologisch onderzoek.

2. De kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding moet op alle onderdelen van het geschiktheidsonderzoek, genoemd in artikel 3, eerste lid, voldoende scoren om deel te mogen nemen aan het psychologisch onderzoek.

3. Het psychologisch onderzoek wordt afgenomen met inachtneming van de vereisten voor kandidaat ambtenaren in opleiding en kandidaat vrijwillige ambtenaren in opleiding, opgenomen in de bij deze regeling behorende bijlage 4. Het psychologisch onderzoek wordt afgenomen onder verantwoordelijkheid van een psycholoog die is aangesloten bij het Nederlands Instituut van Psychologen.

4. De kosten van het psychologisch onderzoek komen ten laste van het bevoegd gezag.

Artikel 15

1. De uitkomst van het psychologisch onderzoek, bedoeld in artikel 14, eerste lid, wordt de kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding zo spoedig mogelijk na het voltooien van dat onderzoek schriftelijk meegedeeld.

2. De kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding kan verzoeken om een gesprek met de psycholoog onder wiens verantwoordelijkheid het desbetreffende onderzoek is afgenomen. Binnen twee weken na dit verzoek vindt dit gesprek plaats.

3. De uitslag van het psychologisch onderzoek blijft twee jaar geldig.

4. Als de uitslag van het psychologisch onderzoek onvoldoende is, kan door het bevoegd gezag na twaalf maanden opnieuw om een psychologisch onderzoek worden verzocht.

5. De kosten van het gesprek, bedoeld in het tweede lid, en de kosten van het tweede onderzoek, bedoeld in het vierde lid, komen ten laste van het bevoegd gezag, met uitzondering van de reiskosten voor het gesprek bedoeld in het tweede lid.

Artikel 16

Niet tot aanstelling kan worden overgegaan indien de kandidaat ambtenaar in opleiding of de kandidaat vrijwillige ambtenaar in opleiding die aan het psychologisch onderzoek is onderworpen het in bijlage 4 genoemde minimale vereiste niveau voor kandidaat ambtenaren in opleiding en kandidaat vrijwillige ambtenaren in opleiding niet heeft behaald.

Paragraaf 3. Rijbewijs

Artikel 17

Het bevoegd gezag kan van de ambtenaar in opleiding en de vrijwillige ambtenaar in opleiding verlangen dat deze op het moment van aanstelling in het bezit is van het rijbewijs B indien dit voor het uitoefenen van werkzaamheden in de functie, waarin de ambtenaar in opleiding en de vrijwillige ambtenaar in opleiding na het voltooien van de politieopleiding wordt geplaatst, noodzakelijk is.

Hoofdstuk 5. Slotbepalingen

Artikel 18

Deze regeling treedt in werking met ingang van de eerste dag van de tweede kalendermaand na de dagtekening van de Staatscourant waarin zij wordt geplaatst.

Artikel 19

Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling aanstellingseisen politie 2002.

Artikel 20

Deze regeling berust op artikel 7, eerste lid, onderdelen b, c en d, en tweede lid, onderdelen b, c en e, van het Besluit algemene rechtspositie politie.

Bijlage 1. behorende bij

De kandidaat die solliciteert naar een executieve functie bij de politie, wordt onderworpen aan een geschiktheidsonderzoek. Voor kandidaat-aspiranten en kandidaat vrijwillige ambtenaren in opleiding die de selectie ondergaan voor functies waarvoor het volgen nodig is van de politieopleidingen op de kwalificatieniveaus 2 (EQF 2), 3 (EQF 3) en 4 (EQF 4) maakt een taalvaardigheidsonderzoek deel uit van dit geschiktheidsonderzoek. Voor kandidaat ambtenaren in opleiding die na het voltooien van de politieopleiding geplaatst worden in een functie waarvoor een minimaal werk- en denkniveau MBO2, MBO3 of MBO4 geldt, maakt een taalvaardigheidsonderzoek deel uit van dit geschiktheidsonderzoek.

De taaltoets bestaat uit een voorschatter, een leestoets en een schrijftoets. Bij een score van 0–25 punten stopt de taaltoets, het taalniveau van de kandidaat is zodanig dat verder testen niet mogelijk is. De procedure wordt beëindigd. De niet testbare kandidaten kunnen op grond van artikel 5, onder a, van de regeling niet worden aangesteld.

Op de lees- en schrijftoets wordt de volgende cesuur gehanteerd: minimaal een A2 beoordeling in combinatie met een B1 beoordeling (of hoger) voor lezen en schrijven levert een positief advies op.

Met het taalvaardigheidsonderzoek wordt in eerste instantie de testbaarheid van de kandidaat bepaald. Bezien wordt of de kandidaat over een voldoende taalvaardigheid beschikt om de instructies en vragen te begrijpen van de overige tot het geschiktheidsonderzoek behorende onderzoeken. Daarnaast wordt bepaald of de taalvaardigheid van de kandidaat voldoende is voor de uitoefening van de executieve functie bij de politie. Tenslotte wordt met het onderzoek bezien of de taalvaardigheid van de kandidaat voldoende is om direct te kunnen deelnemen aan het politieonderwijs.

De taaltoets bestaat uit een voorschatter, een leestoets en een schrijftoets.

De voorschatter is het eerste onderdeel. Op basis van deze voorschatter wordt het niveau bepaald waarop de leestoets aangeboden wordt. Resultaten op de voorschatter kunnen variëren van 0 tot 80 punten. Bij een score van 0–25 punten stopt de taaltoets, het taalniveau van de kandidaat is zodanig dat verder testen niet mogelijk is.

Bij een score van 26–54 punten wordt de leestoets niveau A2-B1 aangeboden, bij een score van 55–68 wordt een leestoets niveau B1-B2 aangeboden en bij een score van 69–80 wordt een leestoets B2-C1 niveau aangeboden.

Resultaten op de leestoets kunnen variëren van 0 tot 30 punten. De score op de leestoets wordt omgezet naar een score/uitslaglabel lezen. Dit is het eerste eindresultaat dat meegenomen wordt in de eindbeslissing door/af.

Het tweede deel van het eindresultaat wordt gevormd door de eindscore op het onderdeel schrijven. De schrijftoets wordt door een beoordelaar beoordeeld aan de hand van een voorgeschreven systematiek.

Bijlage 2. behorende bij

De kandidaat die solliciteert naar een executieve functie bij de politie, wordt onderworpen aan een geschiktheidsonderzoek. Van dit geschiktheidsonderzoek maakt deel uit het cognitieve capaciteitenonderzoek. Het cognitieve capaciteitenonderzoek biedt het bevoegd gezag, naast het behaalde diploma van de kandidaat (dan wel via EVC aan een onderwijsdiploma gelijkgestelde werkervaring), een graadmeter om de geschiktheid op het gebied van de cognitieve capaciteiten van een kandidaat te beoordelen.

De minimaal te behalen score op het cognitieve capaciteitenonderzoek is een 7 (op een schaal van 1 tot en met 20), op het beoogde opleidings- of werk- en denkniveau van betreffende kandidaat. De score is bepalend voor het niveau van de functie waarop de ambtenaar in opleiding na het voltooien van de opleiding kan worden geplaatst.

Het bevoegd gezag kan bepalen dat een kandidaat de status doelgroepenkandidaat krijgt. Voor deze doelgroepenkandidaat geldt geen minimale norm op het cognitieve capaciteitenonderzoek.

Het cognitieve capaciteitenonderzoek bestaat uit een aantal tests waarmee de intellectuele capaciteiten worden gemeten. De cognitieve capaciteitentest is een adaptieve test. Dit houdt in dat de te presenteren items voortdurend worden aangepast aan het geschatte niveau van de kandidaat.

Elk onderdeel start met voorbeeldvragen. Hierin wordt duidelijk wat de bedoeling is. Na de voorbeeldvragen krijgt men oefenvragen om zich voor te bereiden, deze dienen als warming-up. Bij deze oefenvragen ontvangt de kandidaat feedback op de door hem gemaakte fouten. Als men de oefenvragen heeft gemaakt, dan krijgt men de testvragen. De antwoorden op de voorbeeld- en oefenvragen tellen niet mee voor het resultaat.

Gedurende de test is het van belang dat de kandidaat op de tijd let, deze is voor iedere vraag beperkt. De gehele test duurt ongeveer 1 uur en 40 minuten en wordt per computer afgenomen.

De score per onderdeel wordt weergegeven op een schaal van 1 tot en met 20 (vigintielscore). De uiteindelijke score is afhankelijk van het niveau, waarop de score van een sollicitant wordt geprojecteerd: een sollicitant kan dus voor niveau 2 een 10 scoren en voor niveau 3 een 7 scoren.

De eindscore van iedere kandidaat wordt vergeleken met de resultaten van normgroepen. Er zijn vijf normgroepen die elk afzonderlijk bestaan uit meer dan 2000 kandidaten die de test eerder hebben afgelegd en die een opleiding hebben genoten die toegang geeft tot eenzelfde aan het politieonderwijs verbonden kwalificatieniveau, dan wel tot eenzelfde werk- en denkniveau van de beoogde functie. De eindscore van de Cognitieve Capaciteitentest wordt derhalve vergeleken met de resultaten van vijf normgroepen. Dit zijn de groep eerder geteste kandidaten op het kwalificatieniveau 2 (EQF2), 3 (EQF3), 4 (EQF4), 5 (EQF 6) en 6 (EQF 7).

Voor de cognitieve capaciteitentest geldt dat de vergelijking van de eindscore met de resultaten van een normgroep wordt gepresenteerd op een 20-puntsschaal. Daarbij staat elk punt voor 5 % van de normgroep. Scoort een kandidaat in deze vergelijking 12 punten dan betekent dit dat (11 x 5=) 55 procent van de desbetreffende normgroep een lager resultaat heeft behaald en (8x5=) 40 procent een hoger resultaat.

Bijlage 3. behorende bij

De kandidaat die solliciteert naar een executieve functie bij de Nederlandse politie, wordt onderworpen aan een geschiktheidsonderzoek. Van dit geschiktheidsonderzoek maakt deel uit het fysiek motorisch onderzoek. Met het fysiek motorisch onderzoek (FMO) wordt beoogd te beoordelen of de politieambtenaar voldoende competent is zijn/haar fysieke taken, waarmee deze in het dagelijkse werk kan worden geconfronteerd, naar behoren te kunnen uitvoeren.

Om deze beoordeling te kunnen maken, dient de kandidaat het fysiek motorisch onderzoek, bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de regeling, met goed gevolg te volbrengen. De eisen zijn gerelateerd aan de leeftijd en het geslacht van de kandidaat. In de onderstaande tabel zijn de tijden die minimaal dienen te worden gehaald weergegeven.

Voor het fysiek motorisch onderzoek (FMO) moet kandidaat een circuit afleggen binnen een gestelde tijd. Het circuit bestaat uit drie onderdelen die zijn uitgezet in een binnenruimte (bij voorkeur een sportzaal) met een minimale afmeting van een volleybalveld (9 x 18 meter) waarbij aan alle kanten een vrije ruimte aanwezig is van minimaal 1 meter.

De vier onderdelen zijn gebaseerd op:

Gesommeerd over het gehele circuit rent en sprint de kandidaat 226,5 meter, duwt deze een kar van 200 kilogram over 18 meter (verdeeld over 3 rondes) en trekt hij/zij deze kar 12 meter (verdeeld over 2 rondes). Verder wordt tillend een gewicht van 5 kilogram over een afstand van ± 3 meter per keer verplaatst (verdeeld over 3 rondes met een frequentie van 6 maal per ronde). De genoemde materialen zijn gespecificeerd in de paragraaf Uitvoering specificatie van deze bijlage.

Het FMO wordt afgelegd in binnensport tenue.

Uitvoering gespecificeerd per ronde

De kandidaat begint het circuit bij de startpion. Met een voet wordt een voetschakelaar ingedrukt waardoor de elektronische tijdswaarneming wordt gestart. (situatie 1)

Hij/zij loopt in voorwaartse richting 9 meter naar een pion. Kandidaat gaat hier via de linker kant omheen en vervolgt de weg diagonaal in de richting van een dwars opgestelde springkast. (situatie 2)

Tijdens deze verplaatsing gaat de kandidaat over deze dwars opgestelde kast. Vervolgens gaat hij/zij over twee opeenvolgende banken heen in dezelfde voorwaartse diagonale richting.

De daarop volgende pion wordt aan de rechter kant gepasseerd en de kandidaat maakt een draaiing linksom.

Vanaf hier loopt kandidaat 4 meter recht vooruit tot aan de kar. Deze kar duwt de kandidaat in voorwaartse richting over een afstand van 6 meter. Daar wordt de kar met de achterzijde ter hoogte van de pionnen gecontroleerd stopgezet.

Hierna vervolgt kandidaat de route en loopt diagonaal de hoek in naar het verst gelegen vak 1. Hierin liggen drie medicineballen van 5 kilogram. Het vak is gemarkeerd door middel van stippellijnen en is 100:150 cm groot. De vakken liggen hier in een ‘driehoek-opstelling’. De medicineballen worden door de kandidaat een voor een van vak 1 naar vak 2, daarna van vak 2 naar vak 3 verplaatst en neergelegd. Hierna loopt kandidaat naar het startpunt van het parcours.

Bij het startpunt keert de kandidaat zich 180 graden om, nadat deze om de pion is heen gelopen. (situatie 6)

Hij/zij loopt nu het eerste gedeelte van de tweede ronde exact hetzelfde als ronde één.

Bij de kar aangekomen wordt deze vanaf de verste positie terug naar de oorspronkelijke startplek van de kar getrokken. Daar wordt de kar met de achterzijde ter hoogte van de pionnen met twee handen gecontroleerd stopgezet.

Van hieruit gaat kandidaat naar de springkast en hierbij passeert hij/zij de eerste pion, welke links naast de kar staat aan de linker kant. De kandidaat passeert de volgende pion aan de rechter kant en gaat in de lengterichting over de springkast, waarbij de openingen van de kast niet als ‘treden’ gebruikt mogen worden; hierna gaat kandidaat rechtstreeks door naar het startpunt.

Deze ronde is gelijk aan ronde 1, maar nu worden de medicineballen door de kandidaat één voor één van vak 3 naar vak 2 en vervolgens weer van vak 2 naar vak 1 verplaatst en neergelegd.

Deze ronde is gelijk aan ronde 2.

Deze ronde is tot en met het verplaatsen van de ballen gelijk aan ronde 1.

Nadat de laatste medicinebal is neergelegd in vak 3, vervolgt de kandidaat het parcours via de kortste weg naar de pion. De kandidaat moet via de linkerkant om deze pion heenlopen. Vervolgens maakt de kandidaat het parcours af door na een afstand van 12 meter de finishlijn te passeren; deze finishlijn is getrokken ter hoogte van de startlijn van de kar. Bij het passeren van de sensoren op de finishlijn stopt de tijdwaarneming.

De kast is een standaard kast met een hoogte van 110 centimeter.

Zowel voor de breedte- als lengteopstelling geldt het volgende: de kandidaat dient zodanig over de kast heen te gaan, dat er geen lichaamsdelen aan de zijkanten van de kast mogen passeren.

In de breedteopstelling moet men minimaal met één hand steunen op het bovendek. Een dievensprong en spreidsprong zijn niet toegestaan.

In de lengteopstelling mogen de openingen in de kast niet als opstap worden gebruikt. Hierbij dienen minimaal 2 stappen op de kast gedaan te worden, voordat er neergesprongen wordt. Ook bij deze opstelling dient men met minimaal een hand te steunen op het bovendek. Ook hier zijn de dievensprong en spreidsprong niet toegestaan.

Het betreft hier de zogenaamde Zweedse gymnastiekbanken. Men moet in de breedte over elke bank springen. De banken staan 1,5 meter uit elkaar. De banken mogen niet worden aangeraakt.

De kar heeft een gewicht van 200 kilogram.

De kar staat bij de startpositie van de 1e ronde met de achterzijde ter hoogte van de pionnen. De kandidaat duwt de kar met 2 handen in de eerste, derde en vijfde ronde over 6 meter, totdat de kar weer met de achterzijde gelijk staat met de pionnen.

In de tweede en vierde ronde trekt hij/zij de kar weer met 2 handen terug, totdat de achterzijde ter hoogte van de pionnen staat.

De kar moet steeds gecontroleerd tot stilstand worden gebracht.

De kar mag niet door derden op de juiste plaats worden gezet.

De drie medicineballen wegen elk 5 kilogram. De drie vakken zijn elk 100 x 150 cm groot. Bij aanvang liggen alle drie de medicineballen in vak 1. Één voor één worden de medicineballen op een fysiek verantwoorde wijze opgepakt en verplaatst naar het volgende vak. De kandidaat verplaatst de medicineballen in de eerste en vijfde ronde van vak 1 naar vak 2 en van vak 2 naar vak 3 en in de derde ronde van vak 3 naar vak 2 en van vak 2 naar vak 1. Pas als alle medicineballen in vak 2 zijn neergelegd, mag men verdergaan met het verplaatsen van een medicinebal naar het volgende vak. Als de laatste bal in vak 2 is gelegd, moet hij/zij een andere bal pakken. De kandidaat mag dus niet gelijk de laatste bal weer gaan verplaatsen. De medicineballen mogen niet uit het vak rollen. De ballen mogen niet door derden terug in het vak worden gelegd.

Mocht er toch een bal uitrollen, dan moet hij/zij deze zelf eerst terugleggen, alvorens door te gaan. Mocht dit gebeuren op het moment, dat de volgende bal al gepakt is, dan mag deze eerst worden neergelegd in het vak waarnaar kandidaat toe op weg was. Daarna moet eerst de weggerolde bal worden opgepakt en teruggelegd in het vak waar deze uit gerold is. Een andere bal dient hierna weer opgepakt te worden.

Vanaf vak 3 loopt de kandidaat om de aangegeven pion heen. Vanaf hier loopt de kandidaat via de kortste weg naar de finishlijn. Men dient daarbij tussen de tijdwaarnemingsapparatuur door te lopen. Hierbij zal de tijdklok stoppen.

Dit onderdeel wordt buiten de tijdsregistratie uitgevoerd. De kwaliteit van het verplaatsen zal hierbij worden beoordeeld.

Indien de kandidaat een onderdeel van het circuit niet op de juiste wijze heeft afgelegd, moet deze stoppen en teruggaan naar dit fout uitgevoerde onderdeel. Hij/zij voert dit onderdeel opnieuw uit, voordat deze het parcours vervolgt.

In afwachting op het startteken staat de kandidaat achter de startlijn.

De elektronische tijdwaarneming staat opgesteld op de startlijn.

De voetschakelaar is tussen de 2 pionnen op de startlijn gesitueerd.

De kandidaat vertrekt direct, nadat deze het startteken heeft gekregen.

Hierbij drukt de kandidaat met één voet de voetschakelaar van de elektronische tijdwaarneming in.

De eerste pion wordt aan de linkerzijde gepasseerd.

Van hieruit wordt de richting ingezet naar situatie 3.

In deze diagonale verplaatsing gaat u over een dwars opgestelde kast. Vervolgens gaat u over twee achter elkaar opgestelde banken heen in voorwaartse diagonale richting.

Tijdens deze verplaatsing gaat de kandidaat over de dwars opgestelde kast. Vervolgens gaat de kandidaat over twee achter elkaar opgestelde banken heen in dezelfde voorwaartse diagonale richting.

De daarop volgende pion wordt aan de rechter kant gepasseerd en kandidaat maakt een draaiing linksom.

Kast: De kast is een standaard kast, met een hoogte van 110 centimeter.

In de breedte- en lengteopstelling: u dient over de kast te gaan, waarbij er geen lichaamsdelen aan zijkanten, naast de kast mogen zijn. Het betreft hier een horizontaal vlak. Er moet minstens met 1 hand worden gesteund en men is niet verplicht een voetplaatsing te doen.

Tevens is het verboden om zonder steunpunten over de kast te gaan.

Een verboden techniek is de dievensprong.

Risico dat hierbij wordt gelopen is dat bij toenemende vermoeidheid de coördinatie minder wordt, waardoor men bijvoorbeeld met het bekken en/of staartbeentje op de kast komt.

De kandidaat moet in de breedte over elke bank springen.

Pas op! Aandacht voor risico tot struikelen.

De banken staan 1,5 meter uit elkaar.

De banken mogen niet worden aangeraakt.

De kar staat bij de startpositie van de 1e, 3e en 5e ronde met achterzijde gelijk aan de pionnen.

De kandidaat duwt de kar met 2 handen in de eerste, derde en vijfde ronde over 6 meter.

De kar moet weer met de achterzijde gelijk met de pionnen worden geplaatst alvorens naar het volgende onderdeel te gaan (medicineballen).

De kar mag pas worden losgelaten tot deze daadwerkelijk stil staat. Bij overtreding hiervan moet de kandidaat teruglopen naar de kar, het handvat met 2 handen aanraken en de weg weer vervolgen.

De pion die op de lijn staat moet aan de linker zijde gepasseerd worden op weg naar de medicineballen.

De kar staat bij de startpositie van de 2e en 4e ronde met de achterzijde gelijk met de pionnen.

In de tweede en vierde ronde trekt de kandidaat de kar weer met 2 handen terug.

De kar mag niet met een hand worden getrokken.

De kar moet steeds gecontroleerd met de achterzijde van de kar gelijk met de pionnen tot stilstand worden gebracht.

De kar mag niet door derden op de juiste plaats worden gezet.

Wanneer de kar weer met de achterzijde gelijk met de pionnen is geplaatst, gaat de kandidaat naar het volgende onderdeel (lengte kast).

De kar mag pas worden losgelaten tot deze daadwerkelijk stil staat. Bij overtreding hiervan moet de kandidaat teruglopen naar de kar, het handvat met 2 handen aanraken en de weg weer vervolgen.

De eerste pion moet hierbij aan de linker zijde worden gepasseerd.

3 medicineballen moeten twee keer één voor één worden opgepakt en in een ander vak worden gelegd. De drie medicineballen wegen elk 5 kilogram.

De kandidaat verplaatst de medicineballen in de eerste en vijfde ronde van vak 1 naar vak 2 en van vak 2 naar vak 3 en in de derde ronde van vak 3 naar vak 2 en van vak 2 naar vak 1.

Bij aanvang liggen alle drie de medicineballen in vak 1.

Eén voor één worden de medicineballen op verantwoorde wijze opgepakt en verplaatst naar het volgende vak.

Pas als alle medicineballen in vak 2 zijn neergelegd, mag de kandidaat verder gaan met het verplaatsen van een medicinebal naar het volgende vak.

Als de laatste bal in vak 2 is gelegd, moet de kandidaat een andere bal pakken. Deze mag dus niet gelijk de laatste bal weer gaan verplaatsen.

Als de laatste bal in vak 2 is gelegd, moet de kandidaat een andere bal pakken. Deze mag dus niet gelijk de laatste bal weer gaan verplaatsen.

De medicineballen moeten neergelegd worden, zodat ze niet het vak uitrollen. De ballen mogen niet door derden terug in het vak worden gelegd. Mocht er toch een bal uitrollen, dan moet de kandidaat deze zelf eerst terugleggen, alvorens door te gaan. Dus niet gooien met de ballen.

De medicineballen moeten neergelegd worden, zodat ze niet het vak uitrollen

De ballen mogen niet door derden terug in het vak worden gelegd.

Mocht er toch een bal uitrollen, dan moet de kandidaat deze zelf eerst terugleggen, alvorens door te gaan.

Dus niet gooien met de ballen.

Wanneer de bal uit het vak rolt als de volgende bal al door de kandidaat is gepakt, dan legt de kandidaat deze eerst in het volgende vak. Daarna wordt pas de weggerolde bal opgepakt en teruggelegd in het vak.

Waarna weer een andere bal verplaatst gaat worden dan wel dat de kandidaat verder gaat naar het volgende onderdeel.

Als de laatste bal in vak 2 is gelegd, moet de kandidaat een andere bal pakken. Deze mag dus niet gelijk de laatste neergelegde bal weer gaan verplaatsen.

(ronde 1 en 3)

De medicineballen moeten een voor een worden neergelegd in het laatste vak op een manier, zodat ze niet uit het vak rollen.

De ballen mogen niet door derden terug in het vak worden gelegd.

Mocht er toch een bal uitrollen, dan moet de kandidaat deze zelf eerst terugleggen, alvorens door te gaan.

Dus niet gooien met de ballen.

Als de laatste bal is neergelegd, moet de kandidaat via de kortste weg naar het startpunt toe lopen.

Noot:

In ronde 1 is het laatste vak nummer 3

In ronde 3 is het laatste vak nummer 1

(ronde 5)

De medicineballen moeten een voor een worden neergelegd in het laatste vak op een manier, zodat ze niet uit het vak rollen.

De ballen mogen niet door derden terug in het vak worden gelegd.

Mocht er toch een bal uitrollen, dan moet de kandidaat deze zelf eerst terugleggen, alvorens door te gaan.

Dus niet gooien met de ballen.

Als de laatste bal is neergelegd, moet de kandidaat via de kortste weg naar de pion toe lopen. Deze pion wordt aan de linker kant gepasseerd. De kandidaat moet om deze pion heenlopen, alvorens hij/zij de finish gaat passeren.

NOOT:

In ronde 1 is het laatste vak nummer 3

In ronde 3 is het laatste vak nummer 1

De kandidaat dient na ronde 1 t/m 4 telkens de startlijn te passeren.

Hierbij moet de kandidaat om de pion heen lopen. Dit mag zowel linksom als rechtsom.

De voetschakelaar van de elektronische tijdswaarneming mag hierbij niet worden aangeraakt.

De kandidaat mag niet volstaan met het aantikken van de pion of lijn met hand of voet.

(ronde 2 en 4)

Nadat de kar teruggetrokken is gaat de kandidaat voorwaarts naar een pion, die links naast het vak van de kar staat.

Deze wordt aan de linker kant gepasseerd.

De kandidaat passeert de volgende pion aan de rechter kant en vervolgt de weg richting springkast.

De kandidaat gaat in de lengterichting over de springkast. Hierna gaat de kandidaat rechtstreeks naar het startpunt.

(ronde 2 en 4)

Na het terugtrekken van de kar gaat de kandidaat in de lengterichting over de kast, waarna de kandidaat rechtstreeks naar het startpunt gaat.

De kandidaat dient zodanig over de kast heen te gaan, dat er geen lichaamsdelen aan de zijkanten van de kast passeren. (Betreft een horizontaal vlak).

Hierbij dienen minimaal 2 stappen op de kast gedaan te worden, voordat er neergesprongen wordt.

Ook bij deze opstelling dient men tijdens het opkomen met minimaal een hand te steunen op het bovendek.

(ronde 2 en 4)

In de lengteopstelling van de kast mogen de openingen in de kast niet als opstap worden gebruikt.

Ook hier zijn de dievensprong (zie kast breedte) en spreidsprong niet toegestaan.

Nadat de kandidaat in de 5e en laatste ronde de aangegeven pion is gepasseerd moet er gefinished worden.

Via de kortste weg sprint de kandidaat naar de finishlijn.

De kandidaat dient de finishlijn te passeren en moet daarbij tussen de tijdwaarnemingsapparatuur door lopen. Hierbij zal de tijdswaarneming stoppen.

Bijlage 4. behorende bij de

De kandidaat die solliciteert naar een executieve functie bij de Nederlandse politie, wordt onderworpen aan een geschiktheidsonderzoek. Van dit geschiktheidsonderzoek maakt deel uit het psychologisch onderzoek.

Het psychologisch onderzoek omvat een 3-tal onderdelen:

De psycholoog maakt een afweging van de scores op de drie meetinstrumenten en vormt zich een eindoordeel wat wordt vastgelegd in een psychologisch rapport. De competenties worden beoordeeld op een 7-puntsschaal.

Voor alle te volgen politieopleidingen dan wel werk- en denkniveaus 2 (EQF 2) tot en met 6 (EQF 7), zullen kandidaten met een score 3 (of lager) op de competentie integriteit een negatief advies ontvangen.

Voor de niveaus 2 (EQF 2) tot en met 4 (EQF 4) zullen kandidaten met een score 2 (of lager) op de competenties stressbestendigheid en overwicht een negatief advies ontvangen; voor de niveaus 5 (EQF 6) en 6 (EQF 7) geldt dat een score van 2 (of lager) op de competentie overwicht en een score van 3 (of lager) op de competentie stressbestendigheid een negatief advies oplevert. Voor kandidaat ambtenaren in opleiding (niveaus 5 en 6) geldt dat een score van 2 (of lager) op de competentie stressbestendigheid een negatief advies oplevert.

Op de overige stabiele competenties moet een minimale somscore worden behaald, waarbij op geen enkele stabiele competentie een bindend negatief advies mag zijn gescoord. De ondergrens voor een bindend negatief advies is laag op deze stabiele competenties: voor de niveaus 2, 3 en 4 zullen alleen kandidaten met een score 1 op één van de competenties contactgerichtheid, inlevingsvermogen, initiatief, flexibiliteit, besluitvaardigheid en tolerantie een negatief advies ontvangen. Voor de niveaus 5 (EQF 6) en 6 (EQF 7) ligt de ondergrens bij bovengenoemde competenties bij een score 2 (of lager).

Geen bindend negatief advies (score 1 op de stabiele competenties)

Geen bindend negatief advies (score 1 op de stabiele competenties)

Geen bindend negatief advies (score 2 of 1 op de stabiele competenties)

Contactgerichtheid

Communicatieve vaardigheden

Inlevingsvermogen

Initiatief

Flexibiliteit

Zelfinzicht

Tolerantie

Bovendien mag er geen score zijn op de stabiele competenties, die leidt tot wat in de eerdere systematiek een bindend negatief advies werd genoemd. Voor de competenties zelfinzicht en communicatieve vaardigheden zijn geen ondergrenzen vastgesteld omdat deze geen stabiele persoonlijkheidseigenschappen representeren en relatief snel ontwikkelbaar zijn.

In het psychologisch onderzoek voor de kandidaat-aspirant en de kandidaat vrijwilliger-aspirant worden 11 competenties onderzocht. Per kwalificatieniveau is een competentieniveau vastgesteld. In het psychologisch rapport is er sprake van een bindende ondergrens voor de psychologische competenties die betrekking hebben op (stabiele) eigenschappen. Voor wat betreft de ontwikkelbare competenties (die doorgaans te maken hebben met vaardigheden en inzichten) wordt geen bindende ondergrens vastgesteld. Van de 11 competenties behoren alleen de competenties zelfinzicht en communicatieve vaardigheden tot de ontwikkelbare competenties.

In het psychologisch onderzoek voor de kandidaat ambtenaar in opleiding worden twee competenties verplicht onderzocht: stressbestendigheid (emotionele weerbaarheid) en integriteit. Voor deze twee competenties gelden de gedifferentieerde minimumnormen zoals hierboven beschreven, en een bindend negatief advies indien niet wordt voldaan aan de minimumnorm.

Het beoordelingskader is een hulpmiddel voor de psycholoog om de geschiktheid van de kandidaat vast te stellen. Dit is de geschiktheid op basis van de competentiemeting. De beoordeling op basis van het hier beschreven kader resulteert niet in een eindoordeel- immers, er volgen nog enkele selectiestappen van het gehele proces.

Om het beoordelen te kunnen standaardiseren, zijn minimale scores gedefinieerd waaraan een kandidaat moet voldoen. Dit wil niet zeggen dat het beoordelen inhoudt dat er uitsluitend naar de cijfers/ scores wordt gekeken. De beoordelaars van de selectieafdeling van de Politieacademie houden ook rekening met de beschrijving van de competenties. Dit geldt in het bijzonder voor grensgevallen.

Volgens de huidige ‘best practice’ op het gebied van personeelselectie wordt de mate waarin een competentie zich heeft ontwikkeld met meerdere instrumenten vastgesteld (met uitzondering van ‘zelfinzicht’).

Ten aanzien van het beoordelingsproces van de psycholoog kan het volgende worden opgemerkt. Het psychologisch rapport wordt door psychologen opgesteld. De psycholoog baseert zich daarbij op drie informatiebronnen:

Elke competentie heeft een schaalwaarde (of schaalanker) met een waarde van 1 tot en met 7. Bij elke schaalwaarde van een competentie hoort een bepaald type gedrag, een bepaald competentieniveau. Hieronder vindt u een korte beschrijving van de 11 competenties.

De eerste twee clusters zijn bruikbaar bij de constructie van schaalankers, de derde is te weinig politiespecifiek; het is ook niet de taak van het bevoegd gezag om voorspellende uitspraken op dat gebied te doen. Daarnaast mag van hoger geplaatsten, al naar gelang de plaats in de hiërarchie en in de organisatie in het algemeen:

Bijlage 5. behorende bij

PERSONEEL IN EXECUTIEVE DIENST

Agent van politie